Birinci Dünya Savaşından sonra İslam coğrafyasında İngilizlerden bayrağı devralan ABD, bölgede politikalarını yürütebilmek dört parçalı bırakılan Kürtlere duyduğu özel ilgi Suriye savaşıyla yeni bir boyuta taşındı.

Suriye savaşıyla Yeni Dünya Düzeni projesi kapsamında bölgeyi yeniden dizayn etme hamlesine kapı aralayan ABD, bu projenin hayata geçirilebilmesi için yüzüstü bırakılan Kürtleri hesaba katması gerektiğini çok biliyordu. Ahmedî Xanî'nin dediği gibi Kürtler her zaman bölgenin kilidi olmuşlardır.

Fakat onlar için en önemli mesele, Kürtleri ABD'ye yakınlaştırıp bölgedeki ajandasını uygulayacak aynı zamanda da Kürtleri İslamî kimlikten uzaklaştıracak seküler/laik bir yapı ile temasa geçmek. Sonra da buna uygun zemin hazırlayacak bazı olaylar meydana getirmek...

İşte tam bu noktada Suriye savaşıyla birlikte DAEŞ'in Irak'ta Yezidilerin yaşadığı Şengal'e, Suriye'de Kobani'ye saldırması, hemen ardından Türkiye'de yaşanan Kobani bahaneli 6-8 Ekim olayları, son olarak geçtiğimiz günlerde Hewlêr'de Türkiye konsolosuna yapılan suikast...

Belli aralıklarla Kürtlerin yaşadığı bölgelerde yaşanan ve Kürtlere ölüm, kaos ve gözyaşından başka hiçbir şey getirmeyen bu olaylar zinciri birbirinden bağımsız zannetmek saflık olsa gerek. Bu olayların bazılarında Kürtler üzerinde oluşturulan mağduriyetle PYD/PKK kahramanlaştırılarak temsilci konumuna getirilirken bazılarında ise bu yapıya muhalif olabilecek diğer Kürt yapıları etkisiz hale getirilmeye çalışıldı. Tıpkı Kemalizm'in sahte kahramanlıklarla Türklerin temsilcisi yapılması gibi... Aynı yöntem bugün Kürtler üzerinde de deneniyor.

Suriye'ye ilk müdahalenin başladığı günlerde Türkiye ile iyi ilişkiler geliştiren ABD, zaman içerisinde Türkiye ile ilişkilerin zikzak çizmesi nedeniyle yeni bir adım atarak daha önce gizliden desteklediği PKK'nin Suriye'deki kolu PYD ile temasa geçti. Böylece PYD/PKK ABD'nin bölgeye yönelik projelerinin odağına oturdu.

Irak'ta birçok bölgeyi ele geçirdikten sonra Bağdat'a 50 km yaklaşan IŞİD, anlaşılmayan bir şekilde yönünü stratejik ve ekonomik (petrol) açıdan hiçbir önemi olmayan Şengal'e ve ardından Kobani'ye çevirdi.

Şengal saldırısı sonrası daha önceleri de Barzani ailesinin Kürtler nezdindeki itibarını hiç hazzetmeyen PKK, can simidi bulmuşcasına Barzani hükümetinin kontrolündeki Güney Kürdistan'da aktif olarak görünmeye başladı. PKK militanlarının DAEŞ'e karşı kahramanca! direndiği, Barzani hükümetine bağlı Peşmerge'nin ise Şengal'i bırakıp kaçtığı propagandası PKK'ye yakın basında günlerce yoğun olarak işlendi. PKK, DAEŞ ile mücadele adı altında Şengal'de kurduğu kurduğu YBŞ güçleri ile Barzani'nin izniyle misafir olarak geldiği Güney Kürdistan'da farklı bir pozisyona büründü.

Son günlerde PKK'li Besê Hozat'ın Şengal'in Kürdistan'ın değil Irak'ın parçası olduğunu söylemesi Ezîdîlerin yaşadıklarını kendi siyasetine basamak yapmaya çalışan PKK'nin bu sinsi planını deşifre etti. Başta Ezidiler piri olmak üzere tüm Kürtlerden tepki toplayan bu sözlerin ardından Murat Karayılan, işi toparlama mahiyetinde ama dolaylı olarak yine aynı anlama gelen bazı açıklamalarda bulundu.

PKK , Barzani için büyük bir sorun
olmaya devam edecek
Yine Hewlêr'de Türkiye konsolosunun öldürülmesi olayı da Barzani'yi ve ABD'nin politikalarına uymayan bölge ülkeleriyle olan iyi ilişkilerini hedefleyen başka bir olay. Bu suikast, Barzani ile Erdoğan arasındaki son dönemlerde yeniden gelişen ilişkilere yönelik olduğu aşikar. PKK'nin olayı üstlenmemesi ayrıca bu olayın Barzani ailesine yakın birinin yaptığı propagandası üzerine Barzani hükümeti, olayı gerçekleştirenlerin PKK ile ilişkilerini anlatan itiraflarını televizyon kanalında tüm kamuoyuyla paylaştı.

Tüm bu gelişmelerden sonra anlaşıldı ki ABD, Barzani'nin bölge ülkeleriyle kurduğu ilişkiler ve ileride kontrolden çıkma ihtimaline karşı alternatif olarak PKK'nin Güney Kürdistan'a yerleşmesini istiyor. Böylece bununla Barzani'nin politikalarına ayar çekmeye çalışıyor. Özellikle Barzani hükümetinin son dönemlerde bölge ülkeleriyle geliştirdiği dostane ilişkiler ABD'yi rahatsız ettiği aşikar. Her ne kadar Eylül referandumu bu ilişkileri aksattıysa da sonradan bu sorunlar giderildi. Ayrıca Barzani ailesinin muhafazakar ve geleneksel dindarlığı da uzun vadede ABD'ye güvence vermediği gözden kaçırılmamalıdır.

Her ne kadar iyi niyetle de olsa Barzani'nin PKK'yi kendi bölgesinde barındırması hayatının en büyük hatası oldu. Bundan sonra PKK , Barzani için büyük bir sorun olmaya devam edecektir.

DAEŞ'in Kobani saldırısı muamması ve 6-8 Ekim olayları...
Şengal'in ardından DAEŞ saldırılarını yine stratejik ve enerji (petrol)bakımından hiçbir önemi olmayan Kobani'ye yoğunlaştırdı. Bu olay da hala içerisinde birçok muammayı barındırıyor. Kobani bölgesindeki yüzlerce köy, hiç direniş gösterilmeden DAEŞ'e teslim edildiği bölge halkı PYD'lilerin oluşturduğu korku atmosferiyle Türkiye sınırına yığıldı. Her türlü hava sistemini elinde bulunduran koalisyon güçleri, kilometrelerce düz arazide ilerleyen DAEŞ'e hiçbir saldırı yapmayarak Kobani merkezine girilmesi sağlandı.

Daha ilk gecede Suruç sınırından giren bazı Kobanililerin 'DAEŞ'i görmedik bize kaçın' dediler. Biz de kaçtık' demesi üzerine HDP'li bir şahsın onları tehdit edercesine 'Neden DAEŞ evimizi yıktı, bizi kesti' demiyorsun sen falan köyden falan adamsın ben seni orada da tanıyorum' demesi ileride vuku bulacak olayların ipucunu verir gibiydi.

Ve ardından Kobani'nin düşme ihtimali bahane edilerek HDP'nin çağrısıyla Kobani bahaneli 6-8 Ekim olayları çıkarıldı. Hedef, bölgede yaşayan PKK dışında örgütlü yapıya sahip İslami kesim kesimdi.

90'lı yıllarda Perinçekgiller tayfası tarafından kışkırtılan PKK, Derin Devlet, JİTEM gibi legal ve illegal birçok kurumun saldırılarına rağmen varlığını devam ettiren İslamî kesimin ortadan kaldırılarak meydanın PKK'ye bırakılmasıydı.
Devamı yarın....