Yazı Detayı
23 Mayıs 2017 - Salı 08:54 Bu yazı 685 kez okundu
 
UZAK MEVSİMLER
Muhittin BULUT
muhittin_bulut@hotmail.com
 
 

İnsan sonradan anlıyor galiba kendini. Kendini sonradan buluyor. Kaybettiği yerde. Gecede buluyor, gündüzde buluyor. Güneşte, karanlıkta, mevsimlerde buluyor. Mevsimleri içinde, ruhunda, bedeninin tüm kıvrımlarında, saçlarının kederinde ve hüznünde buluyor insan.

İlkbaharı yaşıyor bir an. Baharın cıvıltısını, neşesini, sesini damar damar hissediyor metruk ruhunda. Öyle bir ilkbahar hissediyor ki içinin kuytularında; yaprakların yeşermeye, kuşların cıvıldamaya başlaması insanı kendi küllerinden diriltmeye yetiyor aslında. Pencereden içeriye süzülen güneş suskun bakışlarını sıcak iklimlere savuruyor adeta insanın. Ağaçlar yeniden renklerine bürünüyor, kabuklarına sığınıyor ve biriken umutlar gitgide açığa çıkıyor.

Sonra bir yaz gelip çörekleniyor üzerimize. Bizi duymak isteyen, bizi alt etmeye uğraşan, ruhumuza saplanan upuzun bir yaz. Bu anlarda insan istemeye istemeye upuzun boşluklar duyuyor içinde. İçini dolduramadığı uzun yaz günlerinden arta kalan her dakika azap olur bu yüzden. Boşluklar arttıkça artıyor ama hayat alabildiğine kısalıyor. Zaman, adeta galibi olmayan bir savaşın içinde mücadelede olduğumuz bir gerçek olarak çıkıyor karşımıza. Ve hep mağlup olan yine biziz, bunu anlıyoruz. Çünkü boşluklar arttıkça ruhlarımız görünmez oluyor. Zemin uzadıkça uzuyor ve insan küçülüyor, gittikçe kayboluyor…

Ve ömür sonbaharın o derin hüznüne sığınıp duruyor sonra. Düşünüyor. Hüznün asaletiyle kendini kendinde buluyor. Kendini en iyi belki de sonbaharda buluyor. O sonbaharın hüznü, melankolik duruşu, durgun, durağan tavrı hep üzerimizde bir ev sahibi gibi durmaya başlıyor. Bir türlü gitmeyi bilmeyen bir misafir gibi ya da… Cildimize yapışıyor, gözlerimize, bakışlarımıza siniyor ve bir şeyler anlatıp duruyor. Sırf bu yüzden hüzün yakışıyor bize ve biz ruhumuzun varlığına en çok sonbaharda yani hüzünde ulaşıyoruz.
Kendimizi yaprakları sararıp solmuş, savrulmuş kıvrım kıvrım bir yolda, yaşlı bir ihtiyarın bir başına ve düşünceli bir halde oturduğu bankta çekilmiş bir fotoğraf karesinde bulmamız bu yüzdendir belki de. Ellerimiz cebimizde, sararmış yaprakların yerlere döküldüğü yollarda yürümek, yürümek, yürümek nasıl da rahatlatıyor bizi yeni baştan anlıyoruz. Kimseler anlamıyor ruhumuzun sükûnete ulaştığı o anları ama biz anlıyoruz.

Ve sonsuz bir son gibi içimizde buluyoruz kış mevsiminin bitimsiz gecelerini. Bir son gibi geliyor bize gece. Gece bir sondur aslında, uyku bir son. Kış bir sondur aslında, ölüm bir son. Bunu daha iyi anlıyoruz. Her kış, yaşadığımızı yeniden tefekkür ediyor, yaşlandığımızı duyuyoruz. Bedenimiz kupkuru yapraklar gibi susuz, çorak topraklar gibi öksüz geliyor hayatımıza. Öyle bir suskunluğa gömülüyor ki ruhumuz, en yakınımızdakileri bile duyamaz oluyoruz.

Ruhumuzu mevsimlerden mevsimlere, iklimlerden iklimlere, diyarlardan diyarlara salmamız bu yüzden anlam katıyor bize. Ve hep içimizde bir uzak buluyoruz gördüğümüz rüyalardan öte. Hayatlar, hayaller, türküler, şiirler, kelimeler, harfler hep uzak düşüyor bize. Gök uzak kalıyor; güneş, gökkuşağı, gece uzak... Neyi sahiplendiysek o uzak düşüyor bize; ve neyi kaybettiysek o uzak…

Gelin, mevsimler bizi bulmadan, biz içimizde gizlenen mevsimlere bir ruh verelim. Bir isim, bir hayat, bir renk katalım onlara. Hayat kısa. Tez elden boşluklarımızın üstüne yeni hayatlar çizelim, mevsimler açalım. Hayat üstümüzü çizmeden…

 
Etiketler: UZAK, MEVSİMLER
Yorumlar
Diğer Yazılar
KAYIP ZAMAN
SONBAHAR VE HÜZÜN
EY İNSAN!
ŞEHİR, İNSAN VE RAMAZAN (II)
ŞEHİR, İNSAN VE RAMAZAN
ŞAİR, ŞİİR VE ŞEHİR
ZAMAN İÇİNDE ZAMAN
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ
BİR HAYAT GEÇİYOR İÇİMİZDEN
BİZE AİT OLAN NE?
HİKMET ŞAİRİ NÂBİ
BEN HER YAĞMURDA…
KENDİMİZLEYÜZLEŞME
KÖR KARANLIK
DERİN BİR KIRILMA
BİR HAYAT GEÇİYOR İÇİMİZDEN
NEYİ KAZANDIĞINI UNUTMA!
BİLMİYORUM!
KALIPLARI KIRMAK
YOLCULUK
KAYIP RUHLAR
ÇOCUK VE RAMAZAN
HÜZÜN İÇİMİZDE
ŞAİR, ŞİİR VE ŞEHİR
YOL VE SONSUZLUK
ÜZERİMİZDEN ÇEKİLİYOR SANKİ HAYAT
HUZUR...
ZAMAN GEÇİYOR BE KARDEŞLİK, ZAMAN!
KALABALIKLAR VAR İÇİMİZDE
NEYİ KAZANDIĞINI UNUTMA!
BİR ŞEHRİN İKİ UCU
BİTTİĞİ YERDEN BAŞLAMALI HER ŞEY
BİR HAYAT GEÇİYOR İÇİMİZDEN
YİNE BİR YAĞMUR
NEDEN?
BİR ÜLKEDEN BAŞKA BİR ÜLKEYE
HANGİ HALDEYİZ?
VE HER SABAH…
ACININ TARİFİ YOK
YAĞMUR
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ
HAYATI ANLAMAK
SABAH VE YAĞMUR
“HZ. MUHAMMED: ALLAH’IN ELÇİSİ”
VE’L ASR!
HİÇ!
EY HAYAT!
GİTMEYİ İSTEMEK
DELİ!
SONBAHAR KOKUSU
"BİR DÜŞÜM VAR"
DUR, EY YOLCU!
DENİZE KARŞI SAYIKLAMALAR
İŞGAL EDİLMİŞ RUHLAR MIYIZ?
KALIPLARI KIRMAK
UZAK BİR YER
DÖNÜŞ NE ZAMAN?
YENİ BİR SAYFA
KENDİMİZLE YÜZLEŞME
"TOPARLANIN,GİTMİYORUZ!"
DİNLE DE DUY KÂİNATI
NASIL BAKMALIYIZ?
SÖZÜN GİTTİĞİ YER
NE ZAMAN İÇİMDEN BİR ÇOCUK GEÇSE…
HUZUR İKLİMİ
ZOR BİR YAZI
KÖR KARANLIK
BİR SÜKÛNETİN İÇİNDE VAR OLMA ZAMANI
DAHA NE DURUYORSUN ÖYLE
"NEYİ KAYBETTİĞİNİ HATIRLA"
YOL SENİ İÇİNE ALINCAYA KADAR
TUHAF BİR KORKU
DERİN BİR KIRILMA
BİLMİYORUM!
ACININ YOKTUR RENGİ
“ÖLÜYORUZ, DEMEK Kİ YAŞANILACAK…”
BİR DİPSİZ KUYU
MEN AREFE NEFSEHÛ…
YAĞMURSUZ BİR SABAH
MEVSİM SONBAHAR!
KÜÇÜK PRENS
YAKINLAŞMA ZAMANI
"SÖYLESEM TESİRİ YOK, SUSSAM…"
NEREYE GİDİYORUZ?
BANA ŞEHRİMİ VERİN, BANA RUHUMU…
YANLIŞ HESAP
HANGİ YOLUN YOLCUSUYUZ?
KAR
"DURUN KALABALIKLAR, BU CADDE ÇIKMAZ SOKAK!"
HER YER SONBAHAR
OKUL YOLUNDA BİR ÇIKMAZ SOKAK
VİCDAN!
GAZZE!
ÇOCUK VE RAMAZAN
NEREDEYİZ?
ÇIKMAZ SOKAK
HANGİ TARAFTAYIZ?
SİYASET GÜNLÜĞÜ
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
Yazarlar
Alıntı Yazarlar
Şanlıurfa
Gök Gürültülü Sağanak Yağışlı
Güncelleme: 20.10.2018
Bugün
18° - 24°
Pazar
16° - 20°
Pazartesi
15° - 22°
Şanlıurfa

Güncelleme: 20.10.2018
İmsak
05:09
Sabah
06:30
Öğle
12:17
İkindi
15:20
Akşam
17:51
Yatsı
19:06
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
Arşiv Arama
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı