Yazı Detayı
10 Eylül 2015 - Perşembe 09:07 Bu yazı 1295 kez okundu
 
UMUDA YOLCULUK
Ali AKBABA
ali.akbaba.85@hotmail.com
 
 

Ne kadar acı verse de bu ifadeyi çok defa kullanmak durumunda kalıyoruz. Herkes için olmasa da  bazıları için mülteci dramları genelleşti. Zaman zaman bu dramlara şahit oluyoruz. Özellikle Suriye mülteci dramlarına her gün birisi daha ekleniyor. Binlerce mültecinin hayata olan umutları, Akdenizin soğuk sularında meydana gelen bir facia neticesinde sona eriyor. Denizin derinliklerinde cesetlerine ulaşılmayıp unutuluyorlar.

Bu unutulup gidecek olanlardan biri de Aylan Kürdi olacaktı. Denizin dalgaları Aylan'ın cesedini kıyıya sürükledi. Yüz üstü yatarak sahile vuran cesedi, insanlıktan yoksun insanların vicdanlarında bir kıpırtı, bir canlanma oluşturdu. Bir nevi ölü vicdanların canlanmasına sebep oldu Aylan'ın ölü bedeni. İnsanlığından utanan Avrupa kapılarını kısmi de olsa Suriyeli mültecilere açtı görünüyor. 
  
Yaklaşık olarak Urfa'da beş yüz bin Suriyeli muhacir kalıyor. Avrupa, kapılarını mültecilere açma beyanında bulunduğu gibi muhacirleri bir telaş ve heyecan tuttu. Avrupa'ya nasıl gideriz hayallerini kurmaya başladılar. Hatta yardım kuruluşlarından  şöyle bir talepte bulundular: Bize paket yardımı yapmaktansa Avrupa'ya bizi ulaştıracak para yardımında bulunun, Avrupa'ya gidelim. Size daha fazla yük olmayalım.
 
Kimisi yurt dışında kalan akrabasından borç para temin ederek Avrupa'ya gitme hayalini gerçekleştirmek istiyor. Benim tanıdığım onlarca kişi gitti. Hayata, umut yolculuğuna…
 
Tabi ki Avrupa'ya giden bütün mühacirlerin hikâyesini anlatacak değiliz. Bu hayata umut yolculuğunda sadece bir kişinin hayat hikâyesini sizinle paylaşacağım. İsmini vermeden sadece sahip olduğu statüsünü zikretmekle yetinmek istiyorum. Uzman bir doktor, ulusal çapta faaliyet yapan bir yardım kuruluşunun şube başkanıydı. Bu statüye sahipti, hiçbir maddi sıkıntısı yoktu. Avrupa'nın mülteci girişlerine onay vermesi ile birlikte ailesini yanına alıp evini ve arabasını bıraktı ve soluğu Almanya'da aldı.
 
Urfa manevi ve kültürel yönden kendi vatanlarını aratmayacak kadar  vatanlarına benziyorken ne oldu da bu insanlar hayatlarını tehlikeye atarak Avrupa'ya göç etmeye başladılar?
 
Suriye'nin gelecekte bir istikrara kavuşacağı noktasında ümitleri kalmadı. Çocuklarının eğitimi ile ilgili taşıdıkları önemli bir kaygıları var. Çünkü çocuklarının geleceğini zifiri karanlık olarak görüyorlar. 
 
Evet, Türkiye Suriyeli çocukların eğitimi için ciddi faaliyetler yürütüyor.  Ama yeterli mi? Okuyan çocukların anneleri ve babaları endişeleniyorlar: "Bu çocuklarımız mezun olduktan sonra, aldıkları diplomaya hangi ülke denklik verip onlara istihdam sağlayacak?."  Bu endişler onlara azap veriyor.
 
Sokakta, çarşıda yerli halkın onlara bakışı ve onlara hitap ederken alayvari bir hitap şeklinde "Surii Surii" demeleri, olumsuz bir etki bırakıyor muhacirlerin üzerinde.
 
Belki daha başka bir çok sebep vardır. Burada bize düşen sorumluluk nedir, ne yapabiliriz diye kendimize soralım.
 
Bu saydığımız menfi devranışlardan kaçınmalıyız. İnandığımız değerler bize bunu yaptırmalıdır. Umut yitirten değil, umut veren olmalıyız.

 
Etiketler: UMUDA, YOLCULUK,
Yorumlar
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
Yazarlar
Alıntı Yazarlar
Şanlıurfa
Çok Bulutlu
Güncelleme: 22.05.2018
Bugün
21° - 34°
Çarşamba
21° - 35°
Perşembe
21° - 35°
Şanlıurfa

Güncelleme: 22.05.2018
İmsak
03:24
Sabah
05:05
Öğle
12:29
İkindi
16:17
Akşam
19:40
Yatsı
21:12
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
Arşiv Arama
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı