Yazı Detayı
30 Aralık 2020 - Çarşamba 10:57 Bu yazı 123 kez okundu
 
SORUN BÜYÜK VE DERİNDE
Mehmet SARMIŞ
mehmetsarmis@gmail.com
 
 

Arazi yüzünden ortaya çıkan şu son katliam, bazı şeylerin yeniden hatırlanmasına ve konuşulmasına sebep oldu. İnşallah diğer gündem maddeleri arasında kaynayıp gitmez ve buradan bazı doğru şeyler ortaya çıkar.

Urfa, yüzölçümü en geniş illerimizden biri. Bunun çok büyük bir bölümü de ova ve tarıma çok elverişli. O yüzden çok değerli. Ve o yüzden büyük pazarlıklara ve bazen de böyle korkunç olaylara sebep oluyor.

Bu topraklar, bu insanların eline nasıl geçti? Atadan dededen miras kalanlar da var, ama bir kısmının daha 1950'lere kadar gaza yoluyla aşiretler arasında el değiştirdiğini de hatırlatmak isterim.

Topraklar miras yoluyla bölünerek geliyor, çocuk sayısı çok olduğu için de gittikçe daha çok kişi işin içine giriyor. Adil bir dağılım var mı, yok mu? Daha çok gücün konuştuğunu biliyoruz. Kalabalık olanın, eli silahlı ve gözü kara olanın ve sırtını siyasi güce dayayanın sesi daha yüksek çıkıyor. Zayıf olanlar, babası ölenler ve en çok da kızlar haklarını alamıyor. Gücün etkili olması, zayıfı bazen kaderine razı ediyor ama bu gönüllü değil, zorunlu bir rıza; gerisinde hiç bitmeyen hırs, kin, intikam ve düşmanlık duyguları bırakıyor. İlk fırsatta da bu duygular harekete geçiyor. Sonuç ortada…

Aşiret yapısı ya da mevcut sosyal yapı, bu işi kendi içinde çözmüyor ya da çözemiyor.

Kanunlar yetersiz de olabilir ama var olanlar da işlemiyor ya da işletilmiyor.

Zamanında çözülmeyen, hatta üretilen sorunlar, halının altına süpürülmüş, hâlâ da orada bekletiliyor. Fakat görmemek, yoktur anlamına gelmez. Var, orada duruyor.

Eskiden "şeriata" gidelim denir, ağa, şıh, âlim gibi yerel bir takım kanaat önderlerine gidilirdi. Onlar bunu ne kadar adilane çözerlerdi, o ayrı bir konu. Şimdi onlar da yok ya da az. Bir de kim dinliyor artık?

Aslında şu zamanda olması gereken mahkemeye gitmek, çözümü oradan beklemektir. Ancak bu da medeni insanların işi. Cehaletse orman kanunlarını tercih ediyor.

Çözüme gelince…

Eski Amerikan kovboy filmlerini hatırlayın; Avrupa'dan kaçıp gelmiş, çoğu kanun kaçağı, bir kısmı kısa yoldan zengin olmak isteyen maceraperest insanlar, Yeni Dünya'yı parsellemeye çalışıyorlar, her yer ve zenginlik kapanın elinde kalıyor, silahlı insanlar birbirlerinin elindekine saldırıyor, gücü yeten yetene kanlı bir mücadele veriliyordu. Sonra ne oldu, devlet güçlendi, kanun hakimiyeti sağlandı, uymayanlara yaptırım uygulandı, sonunda kovboyluk bitti. Daha doğrusu kendi içlerinde bitti, bu sefer dünyaya kovboyluk etmeye başladılar, ama işin o kısmı konumuzun dışında.

Bizde de çözüm, kısa vadede adalet ve kanun gücünü tesis etmekten, uymayanlara ayrım yapmadan yaptırım uygulamaktan geçer. Yemyeşil Urfa Kampanyası sırasında çok şey duydum ve öğrendim. Bırakın kendi arazilerini, bir kısım kimseler, kamuya ait topraklara ve meralara göz dikmişler, ağaç dikilirse ellerinden gider diye ağaç dikilmesine bile müsaade etmiyorlar. Tabii ki böyle olmaz, olmamalı. Her yerde uygulanan yasal mevzuat, ayrım yapmadan bizde de uygulanmalı.

Biliyoruz ki, köyde tarla, şehirde arsa ile ilgili birçok sorun var. Evet, sorun sadece köylerde değil, şehir içinde de var. Şu son zamanlarda yaptığım yürüyüşler dolayısıyla Urfa ile ilgili yaptığım araştırmalar ve duyduklarım bazı şeyleri bana yeniden hatırlattı. Eski Urfa'da çok geniş bir yer tutan vakıf araziler, bunların akarları (gelir getirici dükkan vb) kimlerin elinde, kimler hava paraları ile kimlere kiralıyor, hangi amaçlarla kullanılıyor, vakfın kurucusunun yazdığı vakfiyeye ne kadar uyuluyor? Erbabının bildiği, halının altına süpürülen ya da buzdolabında bekletilen sorular ve sorunlar, sahibini bekliyor. Vakfa müdahale etmenin, vakıf malı yemenin kanuni ve uhrevi boyutlarına girmek, bu yazının boyutlarını çok aşar. Vebalinin çok ağır olduğunu hatırlatmakla yetinelim.

Bütün bu konuların ilgili kurumlarca ve gerekirse kurulacak olan bir üst komisyonca masaya yatırılması, sorunların tespiti ve adil bir çözüme kavuşturulması, sonra da alınan kararların uygulanması, uymayanlara ise tavizsiz bir şekilde yaptırım uygulanması gerekir.

Yoksa, ara ara bu tür olaylar çıkmaya devam eder. Her zaman böyle olayların olması da gerekmez. Bir de bu aşamaya gelmeyen sorunlar var ki onlar da alttan alta kanayıp duruyor, bazen kangrene dönüşüyor. O kanama ve o kangren olmuş uzuvlar insanların canını acıtıyor, canı acıyanlar birbirine düşürüyor, bütün bunlar da toplumsal barışa zarar veriyor.

Sorunun, uzun vadeli ve daha garantili çözümü de eğitimden geçiyor. Ama kaliteli bir eğitimden. İnsanımızın hayata bakış açısını değiştirecek bir eğitimden...

İnsanların;

İki parça toprak için, bir anlık öfke ile silaha sarıldığı zaman, bunun bedelinin ne olduğunu bilmesi gerekiyor.

Giden canların geri gelmediğini, vuranların ve vurduranların da ömür boyu, üstelik sadece cezaevinde çürüyerek değil, katil olmanın kahredici pişmanlığı ile yaşayacağını bilmesi gerekiyor.

Yine kalanların bir ömür boyu korku içinde yaşayacağını bilmesi gerekiyor.

Ortaya çıkan kan davasının iki tarafı da kuşaklar boyu birbirine düşman ve perişan edeceğini bilmesi gerekiyor.

Bunun bir de uhrevî boyutunu olduğunu bilmesi gerekiyor.

Kısacası insanca, medenice, Müslümanca yaşamayı öğrenmesi gerekiyor.

Kim yapacak bütün bunları?

Biliyoruz ki, köyde tarla, şehirde arsa ile ilgili birçok sorun var. Evet, sorun sadece köylerde değil, şehir içinde de var. Şu son zamanlarda yaptığım yürüyüşler dolayısıyla Urfa ile ilgili yaptığım araştırmalar ve duyduklarım bazı şeyleri bana yeniden hatırlattı. Eski Urfa'da çok geniş bir yer tutan vakıf araziler, bunların akarları (gelir getirici dükkan vb) kimlerin elinde, kimler hava paraları ile kimlere kiralıyor, hangi amaçlarla kullanılıyor, vakfın kurucusunun yazdığı vakfiyeye ne kadar uyuluyor? Erbabının bildiği, halının altına süpürülen ya da buzdolabında bekletilen sorular ve sorunlar, sahibini bekliyor. Vakfa müdahale etmenin, vakıf malı yemenin kanuni ve uhrevi boyutlarına girmek, bu yazının boyutlarını çok aşar. Vebalinin çok ağır olduğunu hatırlatmakla yetinelim.

Bütün bu konuların ilgili kurumlarca ve gerekirse kurulacak olan bir üst komisyonca masaya yatırılması, sorunların tespiti ve adil bir çözüme kavuşturulması, sonra da alınan kararların uygulanması, uymayanlara ise tavizsiz bir şekilde yaptırım uygulanması gerekir.

Yoksa, ara ara bu tür olaylar çıkmaya devam eder. Her zaman böyle olayların olması da gerekmez. Bir de bu aşamaya gelmeyen sorunlar var ki onlar da alttan alta kanayıp duruyor, bazen kangrene dönüşüyor. O kanama ve o kangren olmuş uzuvlar insanların canını acıtıyor, canı acıyanlar birbirine düşürüyor, bütün bunlar da toplumsal barışa zarar veriyor. 

Sorunun, uzun vadeli ve daha garantili çözümü de eğitimden geçiyor. Ama kaliteli bir eğitimden. İnsanımızın hayata bakış açısını değiştirecek bir eğitimden...

İnsanların;

İki parça toprak için, bir anlık öfke ile silaha sarıldığı zaman, bunun bedelinin ne olduğunu bilmesi gerekiyor. 

Giden canların geri gelmediğini, vuranların ve vurduranların da ömür boyu, üstelik sadece cezaevinde çürüyerek değil, katil olmanın kahredici pişmanlığı ile yaşayacağını bilmesi gerekiyor. 

Yine kalanların bir ömür boyu korku içinde yaşayacağını bilmesi gerekiyor. 

Ortaya çıkan kan davasının iki tarafı da kuşaklar boyu birbirine düşman ve perişan edeceğini bilmesi gerekiyor. 

Bunun bir de uhrevî boyutunu olduğunu bilmesi gerekiyor.

Kısacası insanca, medenice, Müslümanca yaşamayı öğrenmesi gerekiyor.

Kim yapacak bütün bunları?

 
Etiketler: SORUN, BÜYÜK, VE, DERİNDE,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
22 Ocak 2021
İKİ GÜZEL İNSAN, İKİ ÖRNEK ESNAF
195 Okunma.
19 Ocak 2021
URFA’NIN UNUTTUĞU BÜYÜK HATTAT BEHÇET ARABÎ
182 Okunma.
14 Ocak 2021
URFA İÇİN BÜYÜK BİR DEĞER: MAHMUT KARAKAŞ
847 Okunma.
28 Aralık 2020
AYRILMALAR VE KAVUŞMALAR
102 Okunma.
17 Aralık 2020
ŞANLIURFA YAZITLARI
454 Okunma.
28 Kasım 2020
MİSBAH HİCRİ
236 Okunma.
05 Kasım 2020
ŞAHİN DOĞAN VE İKİ KİTABI
801 Okunma.
26 Eylül 2020
BİR GÜZEL İNSAN: İBRAHİM TORU
326 Okunma.
08 Eylül 2020
BİR HAS ŞAİR: SEYYİD AHMET KAYA
565 Okunma.
06 Şubat 2020
OKUMAK…
1244 Okunma.
17 Ocak 2020
ANSIZIN HAYAT
538 Okunma.
13 Aralık 2019
SELAHATTİN EYYUBİ GÜLER VE SOĞMATAR KİTABI
852 Okunma.
10 Aralık 2019
HÜZÜN
384 Okunma.
22 Kasım 2019
BİR KİBİR, BİR KİBİR
442 Okunma.
16 Kasım 2019
KADINLARLA İLGİLİ KISA KISA
436 Okunma.
16 Eylül 2019
BİR ACAYİP GENÇLİK
935 Okunma.
06 Ağustos 2019
KURTULUŞUN 100. YIL HAZIRLIKLARI
1321 Okunma.
02 Mayıs 2019
“HAKİKATİN İZİNDE” BİR “EZELÎ MAĞLUP” VE BİR “YALNIZ ENTELEKTÜEL”
1274 Okunma.
09 Mart 2019
BENİM 28 ŞUBAT’IM-6- SON
1201 Okunma.
08 Mart 2019
BENİM 28 ŞUBAT’IM-5
901 Okunma.
07 Mart 2019
BENİM 28 ŞUBAT’IM-4
820 Okunma.
06 Mart 2019
BENİM 28 ŞUBAT’IM-3
877 Okunma.
05 Mart 2019
BENİM 28 ŞUBAT’IM-2
991 Okunma.
04 Mart 2019
BENİM 28 ŞUBAT’IM-1
1227 Okunma.
26 Şubat 2019
YOLCULUK NEREYE?
800 Okunma.
14 Şubat 2019
İMTİHAN GERÇEĞİ
1678 Okunma.
10 Aralık 2018
MİSBAH HİCRİ VE İKİ KİTABI
2447 Okunma.
01 Kasım 2018
SÖZ OKYANUSUNDA YOLCULUK
1775 Okunma.
08 Ekim 2018
MEHMET KURTOĞLU VE “EZELDEN URFA”
2074 Okunma.
24 Temmuz 2018
GÖBEKLİTEPE ÜZERİNE DÜŞÜNCELER
6499 Okunma.
17 Temmuz 2018
ÇAPIT TOP
2054 Okunma.
23 Mayıs 2018
EDİRNE’DEN MOSTAR’A KÜLTÜR KERVANI
3912 Okunma.
19 Mart 2018
GAP GÜNDEMİYLE 20 YIL
2332 Okunma.
14 Mayıs 2015
KENAN EVREN ÖLDÜ, ADI YAŞIYOR
2151 Okunma.
05 Mayıs 2015
ÖLÜME ÖVGÜ
2158 Okunma.
28 Nisan 2015
YA BİZDENSİN YA DA…
1101 Okunma.
21 Nisan 2015
YENİ BİR FIRSAT
2225 Okunma.
08 Nisan 2015
DEVLETİN MALI NEDİR?
2330 Okunma.
01 Nisan 2015
GÜZEL ÖRNEKLER DE VAR
2066 Okunma.
26 Mart 2015
BİZ'İ ANLATMAYA DEVAM
2079 Okunma.
20 Mart 2015
YA, ALLAH BAŞARAMADINIZ DERSE…
1102 Okunma.
16 Mart 2015
1915'TEN GÜNÜMÜZE
2017 Okunma.
05 Mart 2015
ÇÖZÜM UMUDU
1992 Okunma.
02 Mart 2015
URFA'NIN BÜYÜK POTANSİYELİ
2233 Okunma.
26 Şubat 2015
MİLLETİN VEKİLİ OLMAK İSTEYENLERE…
1493 Okunma.
23 Şubat 2015
DEĞERLER EĞİTİMİ
2003 Okunma.
18 Şubat 2015
İKİ BABA VE BİZ
2055 Okunma.
10 Şubat 2015
YENİDEN YAZMAK
2690 Okunma.
Haber Yazılımı