Yazı Detayı
23 Ocak 2018 - Salı 09:57 Bu yazı 1736 kez okundu
 
ŞAHSİ BİR ÖZYIKIMDIR
Merve ASLANOĞLU
 
 

Kafamda çizdiğim sınırları aşmaya çalışıyordum, korku iliklerime kadar işlemiş, titreyen ellerim parmaklarımın zarafetini gölgeliyordu,  beynimin içinde birbirine düğümlenen karmakarışık düşünceler;  her an patlamaya hazır bir düzenek, anlatılması zor bir acı, tabancayı doğrultup kafama tüm olan bitenlerden kurtulma isteği.

 

 Sus! Sus! Sus! Diye haykırışlar. Konuşan ben değildim, derinlerden gelen bir ses ve kimsenin duymadığı kendisini sadece sana adayan, deli olma korkusuyla baş başa olduğun o ses… Duyduğun sesi bastırmaya çalışan çığlıkların ve etrafındaki insanların sadece bunu duyuşu.  Gencecik olan ben, henüz gencecik olan ben… Ne oluyordu bana, daha kırkımı görmemişken bu nasıl bir vazgeçişti. Korku denilen illet, kölesi etmişti beni, küçük zavallı kendi değimiyle gencecik bir tarla kölesi…

Üşüyordum bunu en yakınımdakine söyleyemeyecek kadar üşüyordum. Toplumsal bir olgudan altta kalan tüm dayatmalardan sonra korku beni de hapsetmişti. Evet, üşüyordum yalnızdım ve üşüyordum aslında yalnız değildim ama yine de üşüyordum demek ben korkmayı seviyordum. Hayır, hayır öyle değil çünkü ben korkuyordum ve korku beni benim onu sevdiğimden daha çok seviyordu.

 

Durdum ve etrafımdaki tüm nesneler dile geldi, tavandan dökülen damlalar, masamdaki silgi tozları, sineklere yuva olmaktan başka görevi olmayan loş lamba hepsi dile gelip beni susturmaya çalıştı ama ben durdum. Kafamın içindeki sesi susturmak için var gücümle bağırdım sonra esen rüzgâra karşı ben korktum ve düşünmeye başladım.

 

Sesli düşündüm '' her şey kafamızda biter doğru, kuşlar gökyüzünde uçar, baykuşlar kim tarafından yaratıldığını düşünmez, ağaçlar konuşmaz, yürümez ve benim gibi korkmazlar… Evet, evet insanlardan nefret edecek kadar yalnız ve uyuyunca geçeceğini düşünecek kadar gencecik bir korkağım.'' Bunları deli olmuşçasına kekeleyerek sürekli tekrarladım. '' her -şe -şey ka-fa-mız-ız-da...'' evet her şey kafamdaydı ve bu gencecik olan kendime yapmış olduğum bir yıkımdı. Buraya kadar sakin giden konuşmamın ardından ayaklanan ruhumu bastıramayan ben korkudan titreyen aynaya bağırıyorum.  ''Adımladığın bu sokak senin değil, uyuduğun yatak senin değil, kan kırmızı değil, konuşan sen değilsin. 

 

Bu korku bana ait değil.''  Bağırıyorum… Bağır(a)mıyorum…  Daha çok gencim diyesim var ama yapamıyorum.

 
Etiketler: ŞAHSİ, BİR, ÖZYIKIMDIR,
Yorumlar
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
Yazarlar
Alıntı Yazarlar
Şanlıurfa
Sıcak
Güncelleme: 19.08.2018
Bugün
25° - 39°
Pazartesi
25° - 38°
Salı
24° - 39°
Şanlıurfa

Güncelleme: 19.08.2018
İmsak
04:08
Sabah
05:38
Öğle
12:36
İkindi
16:18
Akşam
19:22
Yatsı
20:44
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
Arşiv Arama
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı