Yazı Detayı
07 Eylül 2016 - Çarşamba 09:33 Bu yazı 826 kez okundu
 
DUR, EY YOLCU!
Muhittin BULUT
muhittin_bulut@hotmail.com
 
 

"1926 yılının Eylül günlerinden biriydi; Elsa'yla birlikte Berlin metrosunda, birinci mevki kompartımanlardan birindeydik. Birden karşımda oturan adama takıldı gözlerim; görünüşe bakılırsa varlıklı, başarılı bir işadamına benziyordu... Halk şimdi iyi giyiniyor, iyi besleniyordu ve karşımda oturan adam da bu bakımdan bir istisna değildi. Ama adamın yüzüne bakınca, onun hiç de mutlu bir adam olmadığını sezinledim… Sürekli adamı izleyerek kabalık etmiş olmamak için gözlerimi yana çevirdim ve onun yanındaki şık giyimli bayana çevirdim gözlerimi. Ağzı sert, çarpık ve eminim alışkanlık eseri, anlamsız bir tebessümle kasılıp kalmıştı bu bayanın. Ve o zaman gözlerimi kompartımanda dolaştırıp bütün öteki yüzlere, bu istisnasız hepsi iyi giyimli, iyi beslenmiş şehirli insanların yüzlerine baktım birer birer. Ve hepsinde, bu yüzlerin hepsinde aynı hüznün kalemiyle çizilmiş derin, gizli bir acı vardı; öylesine gizli ki, yüzlerin sahipleri bile farkında değildi bunun.

Gerçekten garipti bu. Hiç bir zaman çevremde bu kadar çok mutsuz, bu kadar çok hüzünlü yüzü bir arada görmemiştim; ya da acısını sessiz çığlıklarla haykıran bu yüzlere daha önce hiç bu gözle bakmamıştım. Bu müşahede öylesine sarsıcıydı ki, Elsa'ya açmadan edemedim. Ve bir portre ressamının dikkatiyle, Elsa da çevresindeki yüzleri incelemeye koyuldu. Sonra şaşkınlıkla dönüp "Haklısın." dedi, "Bir cehennem azabı çekiyorlar sanki... Acaba kendileri bunun farkındalar mı?"

Bu satırlar size tanıdık gelmiştir muhakkak. Muhammed ESED'in Mekkeye Giden Yol kitabından küçük ve çarpıcı bir manzara. Biraz uzun bir alıntı oldu, biliyorum. Ama meramımı, derdimi bundan daha iyi anlatacak bir yardımcı bulamazdım.

İstanbul sokaklarında, metroda, vapurda insanları gözlemlerken ruhuma saplanan hep bu satırlar olmuştu. Oturup uzun uzun baktım sadece uzaklara. Uzun uzun baktım metrodan, vapurdan, otobüsten akın akın gelen insanlara. Derin bir yalnızlık akıyordu sadece yüzlerden, bunu anladım. Bir bıkkınlık, bir yılgınlık akıyordu yüzlerden perde perde, bunu anladım. Ve "yalancı hedeflere doğru" alıp götürüyordu isimsiz bir boşluk insanları, bunu anladım.

Neydi hakikaten bu duruma düşüren bizi? Bizleri böyle alıp savuran neydi? Ruhlarımızı körelten, bizleri inciten, kıran, yaralayan, bir yalana bulaştıran neydi?

Kaygılı, durgun, düşünceli, boşlukta sallanan birer insanlar haline getiren neydi?

Nasıl böyle uzaklaştıkça uzaklaştık kendimizden. Yabancılaştık. Gittikçe karanlığa karıştık. Gittikçe boşluğa, daha bir boşluğa düştük de düştük.

Akın akın, dalga dalga akan insan siluetlerini, durgun gözleri, mülteci bakışları görünce birden düşüveriyor insan kendine, kendi ücrasına. Koşturan, habire koşturan, durmaksızın, düşünmeksizin, yorulmaksızın koşturan bu insanlar nereye gidiyor böyle, nereye koşuyor, nereye yetişmeye çalışıyor merak ediyor insan. Varacakları menzil neresidir, merak ediyor insan. Bir menzil var mı hakikaten varacakları, merak ediyor insan.

Yoksa kocaman bir boşluğa mı koşturup duruyor bu yığınla kalabalık. Bu gölgeler, bu adımlar, bu sesler, bu nefesler, bu adamlar, bu kadınlar nereye yetişiyor sahi…Nereye?

İnsan hangi menzile varacak, hangi diyarı geçecek, hangi duvara toslayacak kim bilir. Kim bilir, nerede suskun bir ses, bir acı çığlık, bir sonsuz yakarış. Nerede bir rüya, nerede bir hayal, nerede sonsuz bir gerçek…

 
Etiketler: DUR, EY, YOLCU
Yorumlar
Diğer Yazılar
KAYIP ZAMAN
SONBAHAR VE HÜZÜN
EY İNSAN!
ŞEHİR, İNSAN VE RAMAZAN (II)
ŞEHİR, İNSAN VE RAMAZAN
ŞAİR, ŞİİR VE ŞEHİR
ZAMAN İÇİNDE ZAMAN
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ
BİR HAYAT GEÇİYOR İÇİMİZDEN
BİZE AİT OLAN NE?
HİKMET ŞAİRİ NÂBİ
BEN HER YAĞMURDA…
KENDİMİZLEYÜZLEŞME
KÖR KARANLIK
DERİN BİR KIRILMA
BİR HAYAT GEÇİYOR İÇİMİZDEN
NEYİ KAZANDIĞINI UNUTMA!
BİLMİYORUM!
KALIPLARI KIRMAK
YOLCULUK
KAYIP RUHLAR
ÇOCUK VE RAMAZAN
UZAK MEVSİMLER
HÜZÜN İÇİMİZDE
ŞAİR, ŞİİR VE ŞEHİR
YOL VE SONSUZLUK
ÜZERİMİZDEN ÇEKİLİYOR SANKİ HAYAT
HUZUR...
ZAMAN GEÇİYOR BE KARDEŞLİK, ZAMAN!
KALABALIKLAR VAR İÇİMİZDE
NEYİ KAZANDIĞINI UNUTMA!
BİR ŞEHRİN İKİ UCU
BİTTİĞİ YERDEN BAŞLAMALI HER ŞEY
BİR HAYAT GEÇİYOR İÇİMİZDEN
YİNE BİR YAĞMUR
NEDEN?
BİR ÜLKEDEN BAŞKA BİR ÜLKEYE
HANGİ HALDEYİZ?
VE HER SABAH…
ACININ TARİFİ YOK
YAĞMUR
BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ
HAYATI ANLAMAK
SABAH VE YAĞMUR
“HZ. MUHAMMED: ALLAH’IN ELÇİSİ”
VE’L ASR!
HİÇ!
EY HAYAT!
GİTMEYİ İSTEMEK
DELİ!
SONBAHAR KOKUSU
"BİR DÜŞÜM VAR"
DENİZE KARŞI SAYIKLAMALAR
İŞGAL EDİLMİŞ RUHLAR MIYIZ?
KALIPLARI KIRMAK
UZAK BİR YER
DÖNÜŞ NE ZAMAN?
YENİ BİR SAYFA
KENDİMİZLE YÜZLEŞME
"TOPARLANIN,GİTMİYORUZ!"
DİNLE DE DUY KÂİNATI
NASIL BAKMALIYIZ?
SÖZÜN GİTTİĞİ YER
NE ZAMAN İÇİMDEN BİR ÇOCUK GEÇSE…
HUZUR İKLİMİ
ZOR BİR YAZI
KÖR KARANLIK
BİR SÜKÛNETİN İÇİNDE VAR OLMA ZAMANI
DAHA NE DURUYORSUN ÖYLE
"NEYİ KAYBETTİĞİNİ HATIRLA"
YOL SENİ İÇİNE ALINCAYA KADAR
TUHAF BİR KORKU
DERİN BİR KIRILMA
BİLMİYORUM!
ACININ YOKTUR RENGİ
“ÖLÜYORUZ, DEMEK Kİ YAŞANILACAK…”
BİR DİPSİZ KUYU
MEN AREFE NEFSEHÛ…
YAĞMURSUZ BİR SABAH
MEVSİM SONBAHAR!
KÜÇÜK PRENS
YAKINLAŞMA ZAMANI
"SÖYLESEM TESİRİ YOK, SUSSAM…"
NEREYE GİDİYORUZ?
BANA ŞEHRİMİ VERİN, BANA RUHUMU…
YANLIŞ HESAP
HANGİ YOLUN YOLCUSUYUZ?
KAR
"DURUN KALABALIKLAR, BU CADDE ÇIKMAZ SOKAK!"
HER YER SONBAHAR
OKUL YOLUNDA BİR ÇIKMAZ SOKAK
VİCDAN!
GAZZE!
ÇOCUK VE RAMAZAN
NEREDEYİZ?
ÇIKMAZ SOKAK
HANGİ TARAFTAYIZ?
SİYASET GÜNLÜĞÜ
Bizim Gazete
Ulusal Gazeteler
Yazarlar
Alıntı Yazarlar
Şanlıurfa
Gök Gürültülü Sağanak Yağışlı
Güncelleme: 22.10.2018
Bugün
15° - 21°
Salı
15° - 20°
Çarşamba
15° - 23°
Şanlıurfa

Güncelleme: 22.10.2018
İmsak
05:10
Sabah
06:32
Öğle
12:17
İkindi
15:18
Akşam
17:49
Yatsı
19:04
Süper Lig
Takımlar
P
Av
M
B
G
O
Arşiv Arama
Modül 1

Bu modül kullanıcı tarafından yönetilir, ister kod girilir ister iframe ile içerik çekilir. Toplamda kullanıcı 5 modül ekleme hakkına sahiptir, bu modül dahil tüm sağdaki modüller manuel olarak sıralanabilir.

Haber Yazılımı