Yazı Detayı
31 Ağustos 2021 - Salı 10:44 Bu yazı 596 kez okundu
 
ANNEYİM BEN
Mehmet POLAT
 
 
(Diyarbekir Annelerine İthafen…)
Duruşum karlı dağlara benzer,
O kadar da suskun ve sabırlı.
Amma velâkin bu demek değil ki;
Asi rüzgârların önünde diken, uysal koyunum.
Bakışlarım şahincedir, 
Bağlamaz yollarımı; ne eyyâm-ı bâhur sıcakları ne de zemheri soğukları.
Mangal yürek taşımak, cibilliyetimin gereğidir.
Korkak, dünyasına çekilenler bilsinler ki
Mazlumun hamiîsi, şefkat yumağıyım.
 
Yaradılışım bile farklı,
Cennetler serpilmiş yollarıma. 
Koç yiğitler ocağımda yetişir
Hayâ, iffet timsali
Namâhremden uzak, tenha yerlerde açan çiçeğim…
Yük değil, yük almaya talip
Dişi aslanlar misali,
Meydanı ağyara dar eden cengâver
Beride,
Her arkı sulayan çağlayanım.
 
Şikâyet etmek yok karakterimde,
Zifiri karanlıklara mumla yürürüm.
Yalnız kanayan yaralar gördükçe, bozulur fabrika ayarlarım.
Depreşir içimdeki acı hatıralar
Namerde minnet etmek mi, o da ne?
Çare olmak için,
Kaleler yıkar, şehirler inşa ederim.
Beraet; rahatı bozmaysa
Akıbetini düşünmeksizin bozarım.
Ödlek gibi her gün ölmek değil,
Adam gibi bir kez ölmeyi yeğlerim.
 
Hem bağım hem bostanım.
Bâdı sabalar dokunur, çoğu gün yüreğime
Acıtır, kanatır, lime lime olur.
Kâh acılar unutulur, hasretler bendi zorlar
Yol yapar gözyaşları, akar yanağa yavaş yavaş,
Anne yüreği, işte bu dönüp dönüp yanar.
Yanık kokusu, ilk hazan rahmetiyle beraber 
Havaya karışan toprak kokusuna eşlik eder.
Reyhan olur, misk-i ambere dönüşür
Engellere takılmak acizlerin hâli,
Zoru başarmaktır, vazgeçilmez hedefim.
 
Menzile çıkan yolda, kale gibi duran
Son durağımdır yuvam.
Tüllenen mâğribi akşamları burada ağırlarım.
Değişmem sultanlar otağına, 
Evlad-ı ıyyâlımla yaşadığım bir anlık zamanı.
İzini sürdüğüm anneler,
Yeryüzünün gördüğü ve bir daha göremeyeceği,
Çölleri denizlere çeviren;  Fatımatüz Zehralar, Hatice-i Kübralar.
Önce hanım, sonra anneyim.
Hayatıma renk katan, vefalı dost, göz ağrım
Beyimin hayalindeki dolu dolu
Sevdadan öte, dünyasıyım.
 
Anılır ismim, on sekiz bin âlemde
Baharı müjdeleyen ilk çiçek hiç değilim.
Hududum belli, ta kal-u belâ'dan
Bazı bazı taşlanırım, lâkin gam yemem.
Zira ziyadesiyle meyve yüklüyüm.
Münkiri men edip, marufu tavsiye eden
Necip gençlik âcizane eserimdi.
Ve şimdi birer viraneye dönmüş,
Annesiz hânelerden, annelerin bol olduğu asırlara
Feri sönmüş gözlerle "Hey gidi günler" deyip
Bakar bakar, 
O ihtişamlı maziye, dalar giderim…
 
Etiketler: ANNEYİM, BEN,
Yorumlar
Yazarın Diğer Yazıları
08 Ekim 2021
SAHADA KAYBEDEN BELEDİYELER
183 Okunma.
07 Ekim 2021
BEN FİLİSTİNLİ ÇOCUK
98 Okunma.
27 Eylül 2021
SÜRÜLEŞEN TOPLUM
188 Okunma.
18 Eylül 2021
ÖLÜM
366 Okunma.
31 Mart 2021
BİTİŞİK NİZAM DENİLEN UCÛBE YAPILAŞMA
1288 Okunma.
30 Aralık 2020
NİSÂ TAİFESİ VE AİLE
1065 Okunma.
02 Aralık 2020
BOĞAZDAN AŞAĞI İNMEYEN İSLÂM VE İSRAF
759 Okunma.
03 Kasım 2020
FE EYNE TEZHEBÛN (GİDİŞ NEREYE?)
964 Okunma.
22 Ekim 2020
“KAPIMIZ HERKESE AÇIK OLACAK” KUYRUKLU YALANI
804 Okunma.
17 Eylül 2020
BÜYÜKŞEHİR BELEDİYE BAŞKANI VE HAYVAN HAPİSHANESİ
918 Okunma.
15 Eylül 2020
DİBE VURAN AHLÂK MEFHUMU VE BAŞIBOŞ YETİŞEN GENÇLİK
582 Okunma.
28 Mayıs 2020
BİR GÜZEL AYIN ARDINDAN
1067 Okunma.
25 Mart 2020
BİR SEVDADIR ŞEHADET
673 Okunma.
07 Ekim 2019
GARİP CAMİLER VE DİYANETİN DİNDEN BİHABER ZAMANE HOCALARI
1443 Okunma.
01 Ekim 2019
BU HÂN-I İŞTİHA VE STK BAŞKANLARI
1399 Okunma.
10 Mayıs 2019
SAMİMİYET YOKLUĞU VE ÇELİŞKİLER YUMAĞI
1621 Okunma.
23 Nisan 2019
BİR DEVİR TESLİM TÖRENİNİN ARDINDAN HALİLİYE BELEDİYESİ
1233 Okunma.
14 Şubat 2019
DEVTEŞTİ MAHALLESİ VE BAŞINI KUMA GÖMEN YETKİLİLER
1698 Okunma.
17 Ocak 2019
SURİYELİ AİLENİN DRAMI
1649 Okunma.
01 Ocak 2019
İHH VE BEHÇET ATİLA
2069 Okunma.
20 Aralık 2018
BİR DOKUN BİN AH DİNLE KÂSE-İ FAĞFUR’DAN
2287 Okunma.
14 Aralık 2018
TÜKETİM TOPLUMU VE İKİ GÖNÜL ADAMI
1545 Okunma.
13 Aralık 2018
DİBE VURAN BELEDİYECİLİK
1279 Okunma.
Haber Yazılımı